هیتلر همچنین گفت: «جهان [با رفتن آلمان از صحنه] دارای دو قدرت خواهد شد؛ روسيه و امريکا که از ظرفيت معارضه با يکديگر برخوردار هستند. معارضه اين دو نيرو به علت متضاد بودن هدف‌هايشان اجتناب ناپذير خواهد بود. تا هنگامى که اين معارضه ادامه داشته باشد و يکى از دو طرف از صحنه خارج نشود ساير ملل از یک آرامش نسبى برخوردار خواهند بود و متناسب با هوش و سرعت انتقال سران خود که چگونه از وضعیت سیاسی روز و رقابت آن دو قدرت استفاده کنند به پيشرفت ادامه خواهند داد.»

وی سپس پیش بینی کرد که دو قدرت [مسکو و واشنگتن] به ساخت اتحادیه های سیاسی ـ نظامی برای درگیری و راه‌بندی دست خواهند زد. منطق قدرت حکم می‌کند که دیر یا زود یکی از دو قدرت از میان برود. روزى که يکى از اين دو قدرت در صحنه نباشد، جهان دچار نااطمینانی و یک وضعيت بحرانى و نامطلوب خواهد شد و اين شرايط به پیدایش قدرت های تازه کمک خواهد کرد و نظمى نوين درجهان برقرار خواهد شد. جنگ افزارهای نوین که ما [آلمانی ها] طراح آنها بوده‌ایم تکمیل خواهند شد و چون دارای توان ویرانگری و کشتار فراوان خواهند بود؛ جنگ دیگری مشابه جنگ جاری (جهانی دوم) و جنگ 1914 ـ 1918 رخ نخواهد داد، جنگ‌های آینده محدود و منطقه‌ای خواهند بود.

هیتلر همچنین گفته بود که آلمان حق داشت در سال 1939 به لهستان نیرو بفرستد زیرا نمی توانست بیش از آن تجزیه وطن را تحمل کند که قرارداد ورسای آن را به ملت آلمان تحمیل کرده بود و دولت‌های لندن و پاریس بازگردانیدن اراضی ازدست رفته آلمان را بهانه جنگ قراردادند ـ جنگی که ما نهایت تلاش خود را کردیم تا روی ندهد.

هیتلر همچنین درباره نقش امریکا در جنگ گفت: «ما درصدد جنگ با امریکا نبودیم، با این دولت روابط حسنه داشتیم و پیرامون مسائل تبادل نظر می کردیم. سیاست این دولت ایجاب کرد که برضد ما که با هم مناسبات دوستانه داشتیم وارد جنگ شود.»

این اظهارات هیتلر ـ نزدیک به سه ماه پیش از خودکشی او ـ توسط منشی‌اش که درجلسه حضور داشت در "دفتر ویژه بیانات پیشوا" درج شده بود که چهارسال بعد از آن به دست مورخان افتاد. هنوز به درستی معلوم نشده است که آخرین جلد دفتر بیانات پیشوا چگونه از دسترس سربازان ارتش سرخ خارج شده بود که ضمن تصرف برلین وارد پناهگاه هیتلر شده و جنازه او و معشوقه‌اش را به دست آورده بودند.

امرور زمان نشان داد که پیش بینی آن روز هیتلر عینا به واقعیت پیوسته است.