تحقیقات نشان میدهد زنانی که همسرانشان در هنگام وضع حمل در کنار آنها بودند، در مقایسه با زنانی که شوهرانشان حضور نداشتند، کمتر درد کشیدند، کمتر دارو مصرف کردند و احساس بهتری در مورد زایمان داشتند.
همچنین در میان کسانی که به روش سزارین وضع حمل کرده اند نیز همبستگی و ارتباط مشابهی میان حضور پدر و احساس مادر راجع به وضع حمل مشاهده شده است. علاوه بر این مطالعات دیگری نشان میدهد پدری که در دوران حاملگی همسرش شوق و ذوق بیشتری از خود نشان میدهد وقتی بچه به دنیا میآید، وقت بیشتری را برای او صرف میکند و بیشتر احتمال دارد به گریه بچهاش واکنش نشان دهد.
در واقع تجربه فرزند دار شدن برای مادر تنها تجربه فرزند وابسته نیست؛ بلکه نگاه مادر به فرزنددار شدن وابستگی بالایی به دیدگاه پدر، حضور فیزیکی و توجهات عاطفی وی به این پدیده دارد.
