وی افزود: قرارگرفتن در معرض سر و صدا (صدای ناخواسته مثل صدای بوق خودروها ) یكی از دلایل پیرگوشی است. همچنین افرادی كه سالها در معرض سر و صدا قرار می گیرند معمولاً دچار پیرگوشی میشوند و از طرف دیگر افزایش سن، بالارفتن فشار خون، استرس زیاد، برخی داروها و حتی عوامل ارثی میتوانند موجب ابتلا به پیرگوشی شوند.
این متخصص گوش گلو و بینی تصریح كرد: دشواری در تشخیص اصوات به ویژه اصوات زیر مثل حرف (س) از مهمترین علامتهای ابتلا به پیرگوشی است و در افراد پیرگوش فهم مكالمات به خصوص وقتی سر و صدای زمینهای وجود دارد مشكل است. ضمن اینكه افراد پیرگوش صدای مردها را بهتر از زنان میشوند.
رزمپا با بیان اینكه البته افت شنوایی معمولاً دوطرفه است و ممكن است با وزوز در یك یا دو گوش همراه باشد تصریح كرد: یكی دیگر از نشانهها ممكن است سرگیجه باشد. همچنین افراد مبتلا به پیرگوشی معمولاً عنوان میكنند كه گفتار را میشنوند ولی در فهمیدن آن مشكل دارند كه همه این علائم، تواناییهای فرد را كاهش میدهد و روی كیفیت زندگی وی تأثیر میگذارد.
وی افزود: تحقیقات اخیر در ایران نشان میدهد كه پیرگوشی نسبت به گذشته با سرعت بیشتر و در سنین كمتری اتفاق میافتد و این در حالی است كه میلیونها نفر از مردم به افت شنواییشان اهمیت نمیدهند و چه بسا دلیل افسردگی، انزوا، ترس، اضطراب و عصبانیت آنها برخاسته از همین مشكل باشد.
این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشكی تهران خاطرنشان كرد: اگر فردی احساس كمشنوایی میكند بهتر است برای ارزیابی میزان افت شنوایی به یك اودیولوژیست مراجعه كند.
وی افزود: مفیدترین كاری كه یك شنوایی شناس میتواند برای افراد با مشكل پیرگوشی انجام دهد سمعكها و برنامههای توانبخشی است. از جمله برنامههای توانبخشی برای این افراد مشاوره، تجویز سمعك، تجویز وسایل كمك شنیداری و مهارتهای افزایش ارتباط است. برنامههای توانبخشی سبب برقراری ارتباط بهتر و در نهایت بالابردن كیفیت زندگی برای افراد مبتلا به پیرگوشی میشود.
