محققان دانشگاه یو سی ال ای میگویند مطالعات آنها روی ساعت شبانه روزی اصلی مغز معروف به SCNنشان میدهد که فعالیت ریتمیک عصبی بدن در سن میانسالی دچار نقص میشود. SCNساعت شبانه روزی مرکزی در انسان و دیگر پستانداران است که زمان خواب و بیداری و بسیاری از فعالیتهای ریتمیک و غیرریتمیک بدن را کنترل میکند.
جن بلاک، پروفسور روانشناسی میگوید: افزایش سن تاثیر بسیار زیادی روی ساعت بیولوژیک بدن دارد و واضح است که سیستم زمانبندی بدن حیوانات با افزایش سن دچار ضعف میشود و انسانها هم دچار مشکلات عدیدهای در کیفیت خواب میشوند و به سختی میتوانند خود را با اختلاف ساعات محلی هماهنگ کنند، کارهای شیفتی را به راحتی نمیتوانند انجام دهند و در زمان بیداری هم از هشیاری کافی برخوردار نیستند.
همچنین شمار زیادی از مردم از سن 65 سالگی شروع به خوردن قرصهای خواب میکنند که اثرات جانبی آن روی فرد بعد از گذشت چند سال هنوز مشخص نیست. محققان امیدوارند با این یافتههای جدید بتوانند به راههای درمانی نوینی برای رفع مشکل بدخوابی دست پیدا کنند.
