او در ادامه متذكر شد: خاطرم هست در مقاله‌ای از تلاش‌های خلاقانه‌ی حسین پناهی در حوزه‌ی سینما، تئاتر و شعر حرف زده بودم. او را هنرمندی می‌دانم كه از شهرستان برخاسته بود و ‌توانست با استعدادهایی كه داشت، در پایتخت در بین هنرمندان سرش را بالا بگیرد. هرچند همواره نسبت به این هنرمند اجحاف شده و مظلومیت او را می‌توان در حوزه‌ی شعر و شاعری به وضوح دید و البته این را هم بگویم كه به نوعی با این اتفاق یعنی ارسال سروده‌های من به نام حسین پناهی، به نوعی از این شاعر اعاده‌ی حیثیت شد و مطمئنم اگر او زنده می‌ماند، یكی از شاعران جدی و تأثیرگذار در دهه‌ی 90 بود.
اكسیر سپس با گله از ناشر شعرهای حسین پناهی، گفت: بهتر بود ناشر آثار حسین پناهی پس از رواج معرفی شعرهای من به نام حسین پناهی در فضای مجازی و اس ام اس‌ها و ایمیل‌ها، توضیحاتی را برای رسانه‌ها و جراید می‌فرستاد تا به این اشتباه دامن زده نشود. گمان می‌كنم كه ممكن است این مسأله برای دامن زدن به فروش آثار حسین پناهی بوده باشد؛ اما تردید دارم كه شیطنت خاصی صورت گرفته باشد و بیش‌تر به نظر می‌رسد بر اساس سهو و اشتباه است. ضمن این‌كه این مسأله در فضای شعر و ادبیات ما اتفاق تازه‌ای نیست و بارها شده كه سروده‌ی‌ یك شاعر به نام شاعری دیگر معرفی شده است.