از دید علم عاشق شدن چندان ساده نیست اما بسیار سریع رخ میدهد. به گفته دانشمندان دانشگاههای ویرجینیای غربی و ژنو، احساسات شدید، قوی، واقعی و عمیق نسبت به فردی یا پدیدهای در واقع تنها نتیجه فعالیتهای بسیار پیچیده و متوالی مغز است. قرار گرفتن در حالات احساسی شدید یا به بیان دیگر عاشق شدن از عناصر شیمیایی، شناختی و رفتارهای هدفگرا ترکیب شده و ساختاری کاملا پیچیده و درهم را به وجود آورده است. بر اساس مطالعات جدید این پدیده بر خلاف تصور بسیاری از افراد، تنها یک احساس اولیه نیست بلکه فرآیندی بهشدت پیچیده و در عین حال منظم است که ۱۲ بخش از مغز به صورت همزمان برای ایجاد و حفظ لحظه جادویی ایجاد چنین احساسی با هم به شدت فعالیت میکنند و محققان دریافتهاند اولین فعالیتهای مغزی ویژه چنین احساسی تنها در یک پنجم ثانیه پس از اینکه فرد در معرض موقعیت زمینه ساز قرار میگیرد، آغاز میشود.
بر اساس مطالعات جدید در پروژهای به نام تصویربرداری نورونی عشق، بخشهایی خاص از مغز با نامهایی کاملا غیر رمانتیک مانند غشای کمربندی قدامیدر کنار عوامل شیمیایی مانند عاملهای رشد اعصاب شامل دوپامین و اکسیتوسین در هماهنگ و ایجاد کردن احساس علاقه شدید به شخص یا پدیدهای نقش دارند.
برخی از این مناطق بخشهایی از مغز هستند که در افرادی که از داروهای مخدر استفاده میکنند به شدت فعالیت دارند از این رو میتوان نتیجه گرفت به وجود آمدن احساسات شدید نسبت به فرد یا پدیدهای، تاثیری مشابه تاثیر داروهای مخدر بر ذهن انسان دارند.
