در کره زمین جزیره ایستر همیشه به عنوان یکی از عجیب ترین مکانها شناخته شده است. این جزیره در اقیانوس آرام جنوبی واقع شده است و از نزدیک ترین جایی که انسان در آن زندگی می کند یعنی کشور شیلی و تاهیتی حدود 2 هزار مایل فاصله دارد, ورود به این جزیره کار ساده ای نیست. اولین اروپایی که در ایستر (عید پاک) سال 1722 این جزیره را کشف کرد دریا سالار هلندی به نام جاکوب روگوین بود و به این دلیل نام جزیره را ایستر نهادند.

استانشناسان می گویند شواهدی وجود دارد که پلینزیایی ها این جزیره را حدود 400 سال قبل از میلاد کشف کردند،در حالی که اکثر دانشمندان با این نظریه موافق هستند، بعضی می گویند در واقع نخستین بار مردم آمریکای جنوبی در اینجا ساکن شدند. "تورهایردال" کاشف، نویسنده کتاب کانتیکی، به دلیل شباهت مجسمه های جزیره به آثار سنگی مردم پرو، که "موایی" نامیده می شدند، فرضیه ای مبنی بر این که ساکنان اولیه این جزیره از کشور پرو بوده اند مطرح کرده است.

موایی های جزیره در اندازه های متفاوتی از سایز کوچک و ارتفاع زیر 1/2 متر تا 22 متر و حدود 150 تا 165 تُن وزن دارند. تا به حال دانشمندان 887 عدد از این مجسمه ها را در جزیره با میانگین ارتفاع 4 متر و میانگین وزنی 13 تُن شمارش کرده اند. فقط 288 عدد از این 887 مجسمه در آخرین آرامگاه خود قرار دارند همچنین بقایای مواد معدنی یا مواد دیگری که هنگام حمل بر روی آنها نشسته قابل مشاهده است.

امروزه سرزمین، مردم و زبان ساکنین جزیره ایستر به گفته سکنه آن به "راپانویی" بر می گردد. ساکنین جزیره زبان نوشتاری دارند که "رونگورونگو" نامیده می شود و حتی امروزه کاملا قابل رمز گشایی نیست. امروزه فقط 26 تابلو چوبی که شامل این زبان است وجود دارد و هنوز معنای آن به وضوح مشخص نیست. به علاوه در جزیره تعداد پترو گلیفس یا پیکره ای سنگی وجود دارد که تصویر پرنده ها و زندگی روزمره ساکنین اولیه جزیره روی آن حک شده است. آنها مثل یک برنامه روزانه نحوه زندگی و کارهای روزمره نسلهای موفق را، به تصویر کشیده اند.