دادگاه عالی ویکتوریا با سخنان دوست آرتور فریمن (Arthur Freeman) - متهم این پرونده - شروع شد. خانم الیزابت لام گفت قبل از پرتاب کردن بچه از روی پل ویکتوریا آرتور به وی زنگ زده و در حالی که غمگین و ناراحت بوده، گریه می کرده است اما هرگز فکر نمی کرده که آرتور دست به جنایت زده و بچه اش را کشته است.

براساس گزارش هرالد سان، مدارکی ارئه شد که نشان می داد  آقای فریمن ساعت 10 شب 29 ژانویه سال 2009 با خانم الیزابت لام (Elizabeth Lam) در انگلیس تماس تلفنی داشته است.

آقای فریمن توضیح داد، در دعوای خانوادگی بر سر اینکه چه کسی سرپرستی بچه هایش را برعهده داشته باشد شکست خورده و مدت زمانی که برای کنار فرزندان بودن در نظر گرفته شد، خیلی کم بوده و این موضوع وی را بشدت ناراحت کرده است.

خانم لام به دادگاه گفت: آقای فریمن از این موضوع خیلی زیاد ناراحت بوده و گریه می کرده است. او فکر می کرده که دوستش نیاز دارد که گریه کند و بعد از آن با این مسئله کنار می آید.

او در ادامه افزود: هرگز به ذهنم نمی رسید که فریمن بخواهد به کسی صدمه بزند.

افسر پلیسی که جسد این دختر را در داخل آب پیدا کرده بود در تشریح صحنه حادثه در دادگاه گفت: جسد این دختر مانند یک عروسک شکسته بر روی آب شناور بود.

او همچنین گفت: وقتی جسد دارسی (Darcey) پیدا شد، بدنش کبود و کوفته شده بود و نبضش نمی زد.

آقای فریمن متهم به قتل دارسی - دختر 4 ساله خود- شده است. ظاهرا وی نیم ساعت بعد از مکالمه تلفنی با خانم لام دخترش را از روی پل به پایین پرتاب کرده است.

این مرد 37 ساله اهل هاودورن (Hawthorn) است و در دادگاه اتهام قتل را رد کرده و گفت: در زمان وقوع حادثه از نظر ذهنی فلج بوده است.

این محاکمه توسط پل کوقلان (Paul Coghlan) - قاضی پرونده - ادامه خواهد یافت.