بیخودی به خودت زحمت نده!
این بذرهای تنفر که در دلم می کاری
هرگز جوانه نخواهد زد...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
شکستنی رفع بلاست..اما...باور نمیکند دلم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
در عجبم چطور هنوز ستون فقراتت سالم است
پوقتی با این انهدام سخت از چشمانم افتادی !
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
می بوسم می گذارم کنار ، تمام ِ چیز هایی که ندارم را ،دست هایت را ، شانه هایت را ، عاشقی ات را ،
همه را
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
مگر با باد نسبتی داری؟... چقدر شیبه تو یک لحظه آمد مرا پیچاند و رفت
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دیگر نکنم ز روی نادانی قربانی عشق او غرورم را
شاید که چو بگذرم از او یابم آن گم شده شادی و سرورم را
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
دلم صاف نمی شود با تــو حالا تو هــی به مهـربانی ام دخیل ببند
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
چگونه در این چشم های زیبا
جا داده ای
این همه دروغ را؟!
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
پشت پا خوردم ز هر کَس که گفت یار منه
چون که دیدم روز و شب در پی آزار منه
هرکه دستی از محبت حلقه کرد بر گردنم
دیدم این دست محبت ، حلقه دار منه . . .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
از چشم هیچ کسی نمی شود خواند که دوستتان دارد یا نه .... !
بس که برای نفر قبلی گریه کرده ، حالت چشمانش عوض شده
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
جلوتر نیا!
خاکستر می شوی.
اینجا دلی را سوزانده اند...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
تنها گرگها نیستند که لباس میش می پوشند
گاهی پرستوها هم لباس مرغ عشق برتن می کنند..
عاشق که شدی کوچ میکنند
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
به من نگو نمی خوام اسمی ازت بیارم
هر چی که بود تموم شد نگو دوست ندارم
همش نگو نمی خوام به پای تو بسوزم
من اشتباه کردم عاشقتم هنوزم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
با تو از عشق میگفتم
از پشیمانی
و از اینكه فرصتی دوباره هست یا نه ؟!...
در جواب صدایی بی وقفه می گفت:
"دستگاه مشترك مورد نظر خاموش می باشد!!!"
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
از آدما دلم شکست واسه همیشه
دلم می خواد دعا کنم اما نمی شه
دوسش داشتم دوسش ... قد نفسهام
بدون اون نمی تونم من خیلی تنهام
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
گفته بودی :
- یا تو یا هیچکس!!!!
ولی من ساده انگار فراموش کرده بودم
که این روزها هیچکس هم برای خودش کسیست
...کسی حتی مهم تر از من
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
هنوز نیامده ای خداحافظ ؟
تقصیر تو نیست
همیشه همین گونه بوده ، برو اما من پشت سرت دست نه ، دل تکان می دهم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
بی آشیانه را شوق ماندن نیست
سنگ بر زمین ننداز ، من خود پریده ام
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
از حساب و کتاب بازار عشق
هیچ گاه سر در نیاوردم !
و هنوز نمی دانم چگونه می شود
هربار که تو بی دلیل ترکم می کنی
من بدهکارت می شوم ؟
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
نمی بخشمت به خاطر تمام خنده هایی که از صورتم گرفتی ، به خاطر تمام غم هایی که بر صورتم نشاندی ، نمی بخشمت به خاطر دلی که برایم شکستی ، به خاطر احساسی که برایم پر پر کردی ، نمی بخشمت به خاطر زخمی که بر وجودم نشاندی ، به خاطر نمکی که بر زخمم گذاردی
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
به قلبم نشستی نگفتم چرا ، دلم را شکستی نگفتم چرا ، یکی خواب شبهای من را ربود ، چو دیدم تو هستی نگفتم چرا
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
ای دلم دیدی که ماتت کرد و رفت
خنده ای بر خاطراتت کرد و رفت
من که گفتم این بهار افسردنیست
من که گفتم این پرستو رفتنیست
آه عجب کاری به دستم داد دل
هم شکست و هم شکستم داد .
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اگر می دونستی چقدر دوستت دارم هرگز قلبم را نمی شکستی ، گرچه خانه شیطان شایسته ویرانی است
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
آری این منم ، این منم همان عاشقی که بر تو جان می داد ، و تو کسی هستی که برای رسیدن به خوشبختی به روی جسدهای بی جان غرور انسانها قدم می گذاشتی ولی افسوس ، افسوس که راه ات برای رسیدن به هدف هایت اشتباه بود ، و افسوس که من برای آدمی مثل تو غرورم را شکستم ، افسوس !
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
مطمئن باش و برو ضربه ات کاری بود ، و چه زشت به من و سادگیم خندیدی ، دل من سخت شکست به تو عشقی پاک که پر از یاد تو بود و به یک قلب یتیم که خیالم می گفت تا ابد مال تو بود ، تو برو و برو تا راحتتر تکه های دل خود را سر هم بند زنم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
نفرین به سادگی ام که بی دل تو ، به یاد تو روح و جسم خود آزردم
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
گفتی که ما به درد هم نمی خوریم!..
اما هرگز نفهمیدی...
من تو را برای دردهایم نمی خواستم...
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
آنکه بین من و تو شام جدایی آورد ، می کنم نفرینش ، یا الهی ، بکنش چون من زار ، پیش معشوقش خار ، هر دو چشمانش تار ، تا بداند چه به من می گذرد ، از غم دوری آن چشم عزیز
