تو را نه عاشقانه

و نه عاقلانه و نه حتی عاجزانه

که تو را عادلانه در آغوش می کشم

عدل مگر نه آن است که هر چیزی سر جای خودش باشد؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاری که از ماندنت بر نمی آمد
بی شک رفتنت عاشقم کرد

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تن‌های ما تنهاست

دل‌های ما با هم

دل، از تو لبریزست

تنهای تنها هم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

قسم به تین و عنکبوت ، به مرغ باغ ملکوت ، از ته دل برات بگم دنیا فدای تار موت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

نمی خواهم نبودنت

از شمارش انگشتانم بیشتر شود..

اما این روزها کاری از دستانم بر نمی آید...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

 من از تبار تیشه‌ام، با من غمی هست
در ریشه‌ام احساس درد مبهمی هست
جز زخم، این دنیا نخوردم تلخ و شیرین
آیا در آن دنیا امید مرهمی هست؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

گر فرستی یک پيامک دل شوم
آدمی را ول کنم تا گل شوم

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

غم تو مرا کفایت می کند

غصه ام را بس زیادت می کند

صورتم بارانی و مویم پریشان می شود

دوریت ویران مرا از یاد نامت می کند

از زبان سرخ تو خون دلی خوردم ولی

دل صدایت می کند،سر را فدایت می کند

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ترا زیباترین می دانم ای دوست
ز رویت عشق را می خوانم ای دوست
مرا در عاشقی کردی تو مجنون
چه لیلاوش شدی در جانم ای دوست!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

اگر واقعا عشق را یافتی،

به آن پرواز بده و رهایش کن.

اگر خودش ماندن را انتخاب کرد،

به این معناست که عشق واقعی تو همان است.

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

هر کجا سازی شنیدی

از دلی رازی شنیدی

شعر و آوازی شنیدی

چون شدی گرم شنیدن

وقت آه از دل کشیدن

یاد من کن، یاد من کن

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

پشت همین واژه ها

پنهان می شوم

تا تو پیدایم کنی

دستم نرسد به دیوار تا بگویم سُک سُک

آن وقت تکیه بدهم به تو

بگویم
بالاخره پیدایم کردی...

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بگو نبارد برف

این‌همه سپید ننشیند بر زمین

حالا که رد پای ما کنار هم جفت نمی‌شود

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تقصیر ما نیست که بر روی حرفهایمان نمی مانیم

ما بر زمینی زندگی می کنیم که هر روزخودش را دور میزند!!

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

باز دست سرنوشت عشقتو تو دلم گذاشت
قصه ای که غصه ای دوباره تو چشام گذاشت
حاصل فاصله هامون غم چشای خیسم بود
حرمت عشق تو بود که رو تنهاییم پا گذاشت

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

همچنان چشم به چشمان تو دارم ای دوست
گوشه چشمی بنما بر دل زارم ای دوست

هر شبم نقش تو ماه شب چشمان منست
روزها در شب هجرت بشمارم ای دوست

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *