این «خودکار ضد تنش» ضربان قلب افراد یا واکنش گالوانیک پوستی آنها را اندازه گیری نمیکند و به جای آن هنگامی که مصرفکننده آن با اضطراب با خودکار کار میکند، آن را شناسایی کرده و متوقف میکند.
این دانشجو که میگول برونس آلونسو نام دارد اظهار کرد، با توجه به تجربیات بدستآمده در این تحقیقات، مردم در زمان ناراحتی با خودکار خود بازی می کنند. سنسورهای حسی این خودکار ضد تنش، حرکات عصبی را شناسایی کرده، الکترومغناطیسهای آن اثر توازنی ایجاد میکند که طی آن خودکار به سختی جابهجا میشود. با توقف حرکات عصبی این اثر توازنی نیز متوقف میشود.
آلونسو در ادامه گفت: بر اساس نتایج به دستآمده از این آزمایشها، محصولاتی که در جهت کاهش تنش کوتاهمدت عمل میکنند بهتر است به طور مستقیم برای تغییر آن رفتار کار کنند تا اینکه برای مثال به مصرفکننده در مورد سطح تنش آنها هشدار دهند. این روش به این نوع محصولات کمک میکند تا از راهی ساده تنش را کاهش دهند.
