پروتئینهای موجود در بزاق بتدریج روی سطح مینای دندان میچسبند، سپس میكروبهای موجود در دهان به این پروتئینها متصل میشوند و لایه نازكی را تشكیل میدهند كه به آن پلاك دندانی گفته میشود.
این میكروبها در صورت تجمع میتوانند باعث پوسیدگی دندان و بیماریهای لثهای شوند. با گذشت زمان، كلسیم موجود در بزاق روی پلاك دندانی نشسته و آن را تبدیل به لایه سختی میكند كه به آن جرم دندانی میگوییم. مهمترین مشكلی كه توسط جرم دندانی ایجاد میشود، التهاب لثه و عقبنشینی تدریجی لثه است كه منجر به از دست رفتن استخوان اطراف دندانها و لقی آنها میشود.
از اولین علامتهای التهاب لثه، خونریزی هنگام خوردن غذاهایی مانند سیب و هنگام مسواك زدن است. این اتفاقات معمولا بسیار آهسته روی میدهند و متاسفانه وقتی منجر به خونریزی قابل توجه لثه و مشكلات شدید لثهای نشوند، به آنها بیتوجهی میكنیم.
بنابراین در صورت تشكیل جرم، برداشت هر چه سریعتر آن به منظور حفظ سلامت لثهها ضروری است. یكی از محلهای شایع تشكیل جرم، سطح داخلی (رو به سمت زبان) دندانهای جلویی فك پایین است. پس از انجام جرمگیری باید با رعایت بهداشت و استفاده مناسب از مسواك و نخ دندان و تمیز كردن تمامی نواحی دهان، از تشكیل مجدد آن تا حد امكان جلوگیری كرد.
ایجاد حساسیت موقت دندان بعد از جرم گیری، طبیعی بوده و با رعایت بهداشت در عرض چند هفته كاملا بهبود مییابد. دلیل بروز مشكلات دیگری مانند لقی دندانها، وجود جرم به مدت طولانی بوده كه موجب از بین رفتن استخوان و لثه اطراف دندانها شده، اما خود جرم به طور كاذب دندانها را به هم چسبانده و وقتی آن را برمیداریم، تازه این لقی پدیدار میشود؛
بنابراین با مراجعه منظم به دندانپزشك و انجام بموقع جرمگیری میتوان از به وجود آمدن این مشكلات جلوگیری كرد.
