وی گفت: اکلیل کوهی یک بوته همیشه سبز است و به دمای سرد حساس است. به دلیل داشتن ماده شیمیایی به نام کارنسیک اسید است و دارای مزه خاصی است. این ماده با دیگر فیتوکمیکال‌ها مانند لیکوپن گوجه فرنگی ترکیب می‌شود و سلول‌های سرطانی را می‌کشد.

صفوی گفت: از اکلیل کوهی به عنون چاشنی در غذاها استفاده می‌شود و اگر به خوبی خشک شود داخل شیشه‌های غیرقابل نفوذ به مدت طولانی نگهداری می‌شود.

وی اضافه کرد: روغن رزماری یک روغن محرک است که بوی نافذ و گرمی دارد و بر اعصاب مرکزی اثر مؤثری دارد و در سهولت ترشح و دفع صفرا مفید است. در بیماری‌های یرقان و نارسایی کبد مورد استفاده قرار می‌گیرد.

این متخصص تغذیه افزود: مصرف رزماری (اکلیل کوهی) برای برطرف کردن ضعف عمومی و خستگی مفرط برای افرادی که دوره نقاهت را می‌گذرانند.

صفوی افزود: مصرف موضعی این روغن می‌تواند، موجب بروز خارش و قرمزی شود و ماساژ دادن پوست سر با روغن رزماری از ریزش مو جلوگیری می‌کند و پوست سر را سالم نگه می‌دارد.