به گزارش تصویری از آسمان خراش های بریتانیا توجه فرمائید.
اسامی آسمانخراشهای جدید لندن: «تکه شیشه، خیار، رنده»
طرح ساختمان "تکه شیشه" (Shard) اولین بار پشت دستمال سفره ای در رستورانی در برلین کشیده شد. "رنزو پیانو" طراح این ساختمان برای طراحی آن، از ریل های قطاری که در اطراف محل ساخت بنا بود، از سرمناره های لندن در تابلوهای "کانالتو" نقاش ونیزی و همچنین از دکل کشتی های قدیمی لندن، الهام گرفته بود.
"ایان لاتام"، آرشیتکت، می گوید: تاریخچه ساخت بناهایی با شکل های عجیب و غریب به ساخت اهرام مصر باز می گردد، ولی فن آوری کامپیوتری انسان را وارد عصر تازه ای از نوآوری در این زمینه کرده است.
"مرکز مالی جهانی" در شانگهای چین و "برج خلیفه" در دوبی نشان می دهند که دیگر دوران ساخت ساختمان های بلند با وجوه صاف، به سر آمده است. البته آقای لاتام معتقد است که همیشه در شهر ها باید توازنی بین تعداد ساختمانی هایی که برای جلب توجه ساخته می شود و ساختمان های معمولی وجود داشته باشد.
در دهه هفتاد میلادی، طراح های معماری به صورت دستی کشیده می شد، در نتیجه ساختمان ها ظاهری معمولی داشتند.
"رابین پارتینگتون"، آرشیتکتی که ساخت بناهای موسوم به "خیارترشی"، "تیغ" (سمت راست)، "آرمادیلو" در گلاسکو و "خیار" (بالا) را در کارنامه خود دارد، می گوید: اسامی مستعار برای ساختمان ها به آنها هویت می دهد ولی ممکن است با وجهه و ماموریت شرکت هایی که از این ساختمان ها استفاده می کنند در تضاد باشد.
"خیار ترشی" در سال ۲۰۰۴ در لندن گشایش یافت و جزو اولین ساختمان هایی بود به خاطر ظاهر غیرمعمولی شان، نام خاصی به آنها داده می شد.
"جاناتان گلانسی" منتقد معماری، می گوید که یک فرد عادی نام خیار ترشی را به آن ساختمان داد و این موضوع روندی را برای نام گذاری آسمانخراش ها ایجاد کرد. به گفته او: آرشیتکت ها نام های عجیب و غریب را روی ساختمانشان دوست ندارند زیرا باعث تمسخر می شود، ولی بساز و فروش ها به این موضوع علاقمندند چون به دنبال سود بیشترند.
برای بساز و بفروش ها، اسم های عجیب و غریب سبب جلب توجه بیشتر می شود.
به گفته آقای گلانسی، گذاشتن اسم های خنده دار روی ساختمان ها یکی از ویژگی های انگلیسی هاست، زیرا که اصولا معماری کار جدی ای به حساب نمی آید. آسمانخراش های کرایسلر و امپایر استیت در آمریکا اسم های عجیب ندارند چون مردم نیویورک به آنها افتخار می کنند.
