روزای بارونی قطره های بارون رو بشمار! اگه بند اومد روی رفاقت من حساب کن، نه کم میاد نه بند میاد

باران که می بارد تمام کوچه های شهر پر از فریاد من است که میگویم: من تنها نیستم، تنها منتظرم

پنجره ی باران خورده ات را باز کن، چند سطر پس ازباران چشمهایم را ببین که هوایت دیوانه شان کرده، دلم برایت تنگ شده است

همچون باران باش، رنج جدا شدن از آسمان را در سبز کردن زندگی جبران کن

نگاه ساکت باران به روی صورتم دزدانه میلغزد، ولی باران نمیدانند که من دریایی از دردم، به ظاهر گرچه میخندم ولی اندر سکوتی تلخم

بغضهای مرطوب مرا باور کن، این باران نیست که میبارد، صدای خسته ی قلب من است که از چشمان آسمان بیرون میریزد

مثل باران چشمهایت دیدنی ست / شهر خاموش نگاهت دیدنیست / زندگانی معنی لبخند توست / خنده هایت بی نهایت دیدنیست

شیشه ی پنجره را باران شست! از دل من اما چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

چشمهای من از دوریت مثل آسمان بارانیست، ابرها میبارند و آرام میشوند اما چشمهایم میبارند و بیقرارتر میشوند، کاش تا ابرها آرام نشده اند بیایی

میدونی چرا بارون از پشت شیشه قشنگتره؟ چون بدون اینکه خیس بشی احساسش میکنی، مثل دیدن گریه ی کسی که خیلی دوستش داری، همینطوره مگه نه؟

عشق لالایی بارون تو شبهاست، نم نم بارون پشت شیشه هاست / لحظه ی شبنم و برگ گل یاس، لحظه ی رهایی پرنده هاست / لحظه ی عزیز با تو بودنه، آخرین پناه موندن منه

زیر باران با یاد تو میروم، به دنبال جای پای تو

تو را میپرستم من شبانه، برای لحظه های شادمانه

برای با تو بودن صادقانه، می آیم من به پیشت عاشقانه

به تو دل بستم من شاعرانه، اما افسوس از درک زمانه

چه زیباست راز زمانه، اگر زندگی باشد یک ترانه