غریبی می دهد آزارم امشب، دوباره تشنه ی دیدارم امشب، فضای چشمانم باز ابریست، هوای از تو گفتن دارم امشب

در دلم آرزوی آمدنت می میرد، رفته ای اینک اما آیا باز میگردی؟ چه تمنای محالی دارم خنده ام میگیرد

دیشب غزلی سروده عاشق شده بود / با چشم و دلی کبود عاشق شده بود / او را به گناه عاشقی دار زدند / آدم نکشته بود که / او فقط عاشق شده بود

عشقت رستاخیز ترانه هاست و تسلای صدایت نوش دارو به هنگام تمام حسرت هاست، ما به میهمانی چشمانت ببر ای بهترین

تو مرا فریاد کن ای هم نفس / این منم آواره ی فریاد تو / این فضا با بوی تو آغشته است / آسمانم پر شده از یاد تو

سراغ از من نمیگیری، چه شد افتادم از چشمت؟ / منم فانوس لبخندت، غرورت، گریه ات، خشمت / اسیرم، خسته ام، سیرم، مرا دریاب می میرم

این اس ام اس را واست فرستادم و الان خوشحالم، چون میدونم اسمم روی صفحه ی گوشیت افتاده، حداقل یک ثانیه بهم فکر کردی، و این یک ثانیه برای من یک دنیاست

صدای شکستن قلبم را نشنیدی چون غرورت بیداد میکرد، اشک هایم را ندیدی چون محو تماشای باران بود، ولی امیدوارم آنقدر در آینه مجذوب نشده باشی که حداقل زشتی دیو خود خواهیت را ببینی، باشد که با دیگران چنان نکنی که با من کرد