به‌ طور معمول، افزایش سن در افراد با بیماری‌ ها و علایم جسمی خاصی همراه است که اغلب افراد به آنها آگاهی دارند.
بسیاری از سالمندان نیز حالات گوناگون و علایمی را که در ذهن و جسم خود احساس می‌کنند، به سن بالای خود مربوط می‌دانند و با این توجیه که این علایم به دوران کهولت اختصاص دارد و اغلب درمانی ندارد، به آن نشانه‌ها توجه نمی‌کنند؛ برای مثال، اگر یک فرد سالمند به کاهش تمرکز و یا کم‌حافظگی مبتلا شود، آن را با افزایش سن خود توجیه می‌کند. حتی در صورت بروز تپش قلب و درد قفسه سینه ، بیماری‌ قلبی اولین گزینه مورد توجه شخص و اطرافیان اوست.
تمام این مسایل که افزایش سن می‌تواند موجب آن شود، در یک نگاه اجمالی، منطقی به نظر می‌رسد، اما لازم به تذکر است که بسیاری از علایم بیماری‌ها در دوران سالمندی با دوران میانسالی و جوانی متفاوت است و نباید همه آنها را با افزایش سن توجیه کرد، به طور مثال، بیماری‌های تیرویید از جمله بیماری‌هایی هستند که باید در دوران سالمندی مورد توجه قرار بگیرند، زیرا کم‌کاری یا پُرکاری تیرویید روی عملکرد شناختی سالمندان تاثیر می گذارند.

در سالمندان، اختلالات غده تیرویید به شکل غیرمعمول ظاهر می‌شوند، برای مثال، پرکاری تیرویید با حالت‌های بی‌خوابی، فراموشی و کاهش تمرکز حواس همراه است. کم‌کاری تیرویید نیز به شکل کندی حرکات جسمی و ذهنی، ضعیف شدن حافظه، کاهش تمرکز و ضعیف شدن قدرت شناخت در افراد بروز می‌کند. برخی از سالمندان مبتلا به پرکاری تیرویید، اغلب از دردهای قلبی و تپش قلب شکایت می‌کنند، غافل از این که این علایم به علت اختلال در غده تیرویید فرد بروز می‌کند و تا زمانی که این مشکل درمان نشود، علایم بیماری از بین نخواهد رفت.

همچنین نباید علایم مربوط به کم‌حافظگی و تمرکز نداشتن فرد سالمند را همیشه مربوط به کهولت سن دانست. بسیار دیده شده است که درمان کم‌کاری تیرویید در بیماران سالخورده موجب به وجود آمدن شرایط بهتر ذهنی در بیمار شده است.

بنابراین توصیه می‌کنم اگر به مشکلات حافظه دچار شده‌اید، از پزشک‌تان بخواهید بررسی غده تیرویید را هم مد نظر قرار دهد.