تكثير آن از طريق تخم و تهيه نهال انجام مىپذيرد و در بهار، شكوفههاى پرپر صورتىرنگ زيبايى دارد. ميوهاى است كوچك حاوى هستهاى سخت.
خواص
1ـ ميوه زالزالك بسيار قابض است لذا مىتوان آن را در موارد اسهال و اسهال خونى خورد، زيرا مقدار زيادى تانن دارد.
2ـ زالزالك داراى كلسيم و مقدارى ترشى آلى و پكتين مىباشد.
3ـ زالزالك براى تقويت قلب و معده بسيار توصيه شده است.
4ـ زالزالك در مواقع كمخونى و سل اثر نيكو دارد.
5ـ زالزالك از مازو، اسيد تارتريك و اسيد ماليك برخوردار است. مسلولين و مبتلايان به كمخونى مىتوانند از آن بهرهمند گردند. همين طور است در باره روماتيسمىها و مبتلايان به ورم روده.
6ـ ميوه تازه آن داراى روغن چرب، قندهاى گلوكز، فروكتوز، مواد معدنى گوناگون و نيز ويتامين «ث» مىباشد.
7ـ در هسته زالزالك، ماده آميگدالين است كه اثر سمى دارد و بايد از خوردن آن دورى گزيد.
8ـ گل زالزالك اندكى معطر است و قبل از آنكه غنچهاش كاملاً باز شود، براى مصرف داروسازى، مىچينند.
9ـ اين گل ضد تشنج بوده و حركات نامنظم قلب را تنظيم مىكند. داروى مفيد و خاصى بر ضد تپش قلب و ضربان شديد آن است.
10ـ زالزالك، اشتها را زياد مىكند، جهت قطره قطره آمدن ادرار توصيه شده است.
11ـ نوشيدن شربت ميوه ياد شده با شكر سرخ براى رفع سردرد شديد فايده دارد.
