زوجینی كه برای گفتوگو و ارتباط كلامی با یكدیگر وقت نمیگذارند، همسری كه به همه چیز اعم از كار و تحصیل و مخارج زندگی فكر میكند اما در ذهن پرمشغله خود جایی برای ارتباط بهتر و صمیمیتر با شریك زندگیاش باز نمیکند، بیتوجهی به آراستگی ظاهری برای جلب توجه و علاقه همسر، روابط زناشویی یكنواخت و كسالتبار و كوتاه، تبدیل شدن روابط زناشویی لذتبخش به حربهای برای انتقامگیری و قدرتنمایی، ابتلا به درجات خفیف تا شدید افسردگی، اضطراب، انواع و اقسام فشارها و تنشهای عصبی، ابتلا به اختلالهای جنسی همزمان دیگر، مصرف برخی داروها ، اختلالهای هورمونی مانند كمبود تستوسترون، افزایش شدید پرولاكتین، اختلالهای غده تیرویید، ناهماهنگی زوجین در روابط زناشویی، اشباع میل جنسی در بیرون از منزل یا از طریق خودارضایی یا از طریق سایبرسكس و تماشای فیلمها و تصاویر جنسی از مهمترین علل و عواملی هستند كه به كاهش میل جنسی همسران منجر میشوند و بدون توجه به آنها نمیتوان بیمیلی جنسی را صرفا با مصرف دارو یا برخی رژیمهای غذایی خاص افزایش داد.
افزون بر اینكه برخی داروهایی كه در بازار با هدف تقویت میل جنسی تبلیغ میشوند، عوارضی دارند و ممكن است سلامت فرد را بهطور جدی به خطر بیندازند و مصرف خودسرانه و بیرویه آنها به هیچوجه توصیه نمیشود.
از این رو در صورتی كه احساس میكنید میل جنسی شما در مقایسه با گذشته بهطور محسوسی كاهش یافته، باید به پزشك یا مشاور مراجعه كنید تا با بررسی همهجانبه، علل آن شناسایی و درمان شود.
