به گزارش مهر ، شما از دسته آدم هايي هستيد که دوست دارند تمام آخر هفته را روي کاناپه دراز بکشند و در حال خوردن چيپس مسابقات فوتبال را تماشا کنند و يا ترجيح مي دهيد با يک توپ پلاستيکي چند ساعتي تمرين کنيد و يا به باشگاه ورزشي برويد.

دانشمندان دانشگاه کاليفرنيا به سرپرستي تئودور گارلند در تازه ترين بررسي هاي خود نشان دادند که تمايل افراد به ورزش کردن و يا تنبلي نه تنها به محيط زندگي و سطح آموزش بستگي دارد بلکه به والدين افراد و ژنهايي که از آنها به ارث رسيده نيز وابسته است.

اين تحقيق در سال 1993 آغاز و در آن از 224 موش استفاده شد. به تدريج و در نسل هاي بعدي موش هايي که دو برابر و نيم سريعتر از بقيه بودند انتخاب شدند و بين آنها توليد مثل انجام شد.

پس از 43 نسل ، اين دانشمندان موفق شدند نمونه اي از موش ها را با يک خط DNA تقريبا خالص با تمايل به فعاليت هاي حرکتي به دست آورند. نتايج اين کشف نشان داد خصوصياتي که سطح فعاليت هاي حرکتي را تعيين مي کنند موروثي هستند.

تئودور گارلند در اين خصوص اظهار داشت:«سطح فعاليت در انسان بسيار وسيع بوده و از سبک کاملا غير فعال کاناپه - چيپس تا فعاليت هاي بالا براي رسيدن به قهرماني در ميادين ورزشي گسترده مي شود. امروزه ما يک اپيدمي بزرگ چاقي را در جوامع غربي شاهديم. اين درحالي است که هنوز درک درستي از آن چيزي که افراد را وادار به انجام تمرينات داوطلبانه مي کند نداريم».