نبرد در 26 اوت 1914 صورت گرفت و هنگامی كه خبر آن در سپتامبر به چاپ رسید بسیاری از بازماندگان حادثه در فرانسه بودند. در ماه مه سال بعد دختر یك روحانی در بریستول قسم نامهای از یك افسر انگلیسی به چاپ رسانید كه نمیخواست نامش فاش شود. افسر گفته بود آن هنگام كه افرادش در حال عقبنشینی از مانز بودند یك واحد سواره نظام آلمانی به سرعت به سوی آنها شتافت، او محلی راشناسایی كرد كه آنجا توقف كنند و بجنگند اما آلمانیها زودتر به آنجا رسیدند. آنها یقین داشتند به قتل میرسند كه دیدند گروهی از فرشتگان مابین آنها و دشمن قرار گرفتهاند. اسبهای آلمانی وحشتزده به هر سو پراكنده شدند.
كشیش نظامی كه بعدها اسقف ناحیه روچستر شد، از قول یك ژنرال و دو افسر همین مطلب را گزارش كرد. سرهنگ دوم هم گزارش كرد كه چگونه هنگام عقبنشینی افراد او 20 دقیقه توسط گروهی از فرشتگان همراهی شد. از جبهه آلمانیها گزارش رسید كه سربازان از حمله به نقطهای كه خطوط بریتانیا بسیار ضعیف بود خودداری كردند زیرا آنجا به ناگاه نیروی عظیمی گرد آمد. طبق گزارشهای متفقین در آن ساعت در آن منطقه، حتی یك سرباز بریتانیایی هم نبود.
آنچه در همه گزارشات جلب توجه میكند این است: هیچكدام آنها مستقل نقل نشده بلكه توسط واسطهای گزارش شده. در هر مورد افسری كه گزاش داده بود میخواست گمنام بماند، زیرا از آن میترسید كه به خیالبافی متهم شود و مانعی در راه گرفتن ترفیعاش به حساب آید. سالها بعد ماچن كه خود نویسنده داستانهای ترسناك و مافوق طبیعی و عضو انجمن فوقالطبیعه بود اعتراف كرد كه مقالهای كه نوشته از خیالات خود او سرچشمه گرفته است. اما مطلب پیچیدهتر شد زیرا بسیاری از سربازان بازمانده جنگ با نوشتن نامههایی گزارش كردند كه آنها شاهد چنین واقعهای بودهاند.
آیا سربازانی كه از آن جبهه بازگشتند داستان را در مجله خوانده و آن را چنان جذاب یافتهاند كه درصدد تایید آن برآمدند یا آنكه توهم یا سراب باعث شده كه هم سربازان آلمانی و هم سربازان انگلیسی تصور كنند لشكری از فرشتگان میان آنها قرار گرفته است؟ توضیح ماجرا هرچه باشد برای انگلیسیها معجزهای به وقوع پیوسته بود. عده زیادی از آنها به رغم تلفات زیاد و زخمیهای بیشمار از آن مهلكه جان سالم به در بردند.
