روی کاغذ او موفق است و خرده گرفتن به کارش شبیه نق زدن آدم های ناراضی است اما آیا این پرسپولیسی است که هواداران انتظارش را دارند؟ تیمی که تعدادی از گرانترین ستاره های فوتبال ایران را در ترکیب دارد چرا برای هر بُرد هوادارانش را زجرکُش می کند؟

علی دایی دل به سیتمی دارد که استانکو پابلوکویچ در پرسپولیس دهه هفتاد به کار گرفت و موفق هم شد، استانکو محمود شافعی را برای نوک حمله برگزید، بازیکنی که به سبک غلامرضا رضایی جنگنده و پا به توپ بود و ضربات قاطع و خشک اش اکثر اوقات پرسپولیس را به همان خواسته استانکو می رساند، بردهای یک بر صفر و کسب حداکثر امتیاز از هر بازی!

برانکو خود دایی را در نوک سیتم 1- 6- 3 می گذاشت، سیستمی که بسیاری از ایرانی ها دوست نداشتند، آنها با وجود وحید هاشمیان آماده انتظار داشتند دو مهاجم تیم ملی دایی و هاشمیان باشند و ایران برای بازی با تیم متوسطی مثل عمان هم این همه محتاط به زمین نرود، اما مرغ برانکو یک پا داشت، او موفق بود اما فوتبال اش به دل ننشست، آیا همین موفقیت / بلا بر دایی هم نازل می شود؟