اما آیا تحریک این مناطق روی حافظه هم تاثیر می‌گذارد؟

بر اساس گزارشی که پاپ‌ساینس منتشر کرده، یکی از محققین مرکز ذهن دانشگاه سیدنی در مطالعه جدیدی به 36 داوطلب اسلایدهایی با شکل‌هایی متفاوت از نظر تعداد، رنگ و اندازه نشان داد و از آن‌ها خواست که در بین 5 اسلایدی که به آن‌ها نشان داده می‌شد، اسلاید تکراری را پیدا کند. این یکی از روش‌های متداول سنجش حافظه است.

سپس به هر یک از افراد کلاهی داده شد که پر از الکترود بود. این الکترودها به مغز فرد با استفاده از روش جریان مستقیم، ‌مقداری سیگنال الکتریکی خفیف می‌فرستادند، ‌البته محل دریافت سیگنال در مغز افراد متفاوت بود.

نتایج مطالعه نشان داد افرادی که به واسطه الکترودها لوب قدامی گیجگاهی نیمکره راست مغزشان تحریک می‌شد و فعالیت همین قسمت در نیمکره چپ مغزشان بازداری می‌شد، ‌تا 110 درصد بهبودی در یادآوری اسلایدها داشتند.

به گفته محققین، لوب قدامی گیجگاهی در هر دو نیمکره برای حافظه اهمیت دارد. تفاوتشان در این است که لوب سمت چپ با زمینه سر و کار دارد و سمت راستی مسئولیت حافظه بصری را بر عهده دارد. بنابراین بازداری لوب قدامی گیجگاهی نیمکره چپ، ‌با حذف اشتغال مغز با اطلاعات زمینه‌ای، باعث شد که فرد خطاهای کم‌‌تر و در واقع در حافظه بصری عملکرد بهتری داشته باشد.

محققین معتقدند این مشکلی است که مبتلایان به اوتیسم هم دارند و این کلاه پر از الکترود می‌تواند برای آن‌ها مفید باشد.