بلکه باید همراه با پیاده‌روی تند یا دویدن آهسته باشد. به علاوه، افرادی که قصد دارند عضله‌های 4 سر ران و عضله‌های لگن و ساق‌شان را تقویت کنند می‌توانند از این نوع دوچرخه‌ها استفاده کنند.

 در عین حال، استفاده از دوچرخه‌های دستی برای تقویت اندام فوقانی به خصوص عضلات شانه و قفسه سینه توصیه می‌شود. از طرفی این دوچرخه‌ها مجهز به سیستم تنظیم مقاومت هستند که می‌توان با افزایش مقاومت، ورزش‌های هوازی را شدت داد و به تبع آن، قدرت عضلانی خود را بالا برد.

البته بسته به شدت برنامه ورزشی، زمان و دور چرخ مقاومت تعیین می‌شود. بنابراین برنامه ورزشی
در افراد مسنی که قصد دارند از این دوچرخه‌ها استفاده کنند، بهتر است در ابتدا به مدت نیم ساعت دوچرخه‌سواری و زمان بین 2 یا 3 ست 10 تا 15 دقیقه‌ای تقسیم شود.

استفاده از این دوچرخه‌ها به همه افراد به خصوص افرادی که مشکل تعادل دارند یا مبتلا به صرع هستند یا اختلال بینایی یا مشکلات ارتوپدی پا دارند، توصیه می‌شود. به دلیل اینکه افراد تعادل بیشتری روی آنها دارند و با خطر کمتری مواجه هستند. در ضمن این ورزش برای افرادی که دچار پوکی استخوان هستند، به دلیل اینکه حین دویدن یا راه رفتن امکان شکستگی در این افراد بسیار است، توصیه می‌شود؛ به شرط اینکه زیاد روی فرمان دوچرخه خم نشوند و تنه‌شان حالت ایستاده و صاف داشته باشد.

افراد دیابتی که دچار زخم پا هستند و راه رفتن طولانی باعث زخم شدن پاهایشان می‌شود نیز بهتر است از این دوچرخه‌ها استفاده کنند. استفاده از این دوچرخه‌ها برای افرادی که اخیرا روی زانوی خود عمل جراحی انجام داده‌اند یا خانم‌های جوانی که مشکل زانو دارند و بیشترین ناراحتی، درگیری مفصل کشکک و استخوان ران‌شان است، توصیه نمی‌شود. در صورتی که این افراد زاویه پا را با رکاب تنظیم کنند می‌توانند از این دستگاه استفاده کنند در غیر این صورت بیش از حد خم شدن زانوها باعث تشدید درد می‌شود.

در ضمن هنگام استفاده از این دستگاه بهتر است که دوچرخه‌ متناسب با شرایط فرد تنظیم شود یعنی فاصله زین با زمین و زین تا رکاب‌ها و زین با فرمان متناسب باشد. سایز دوچرخه‌ نیز باید مناسب باشد و مهم‌تر از همه اینکه دوچرخه‌های موجود در سالن‌های بدن‌سازی دارای تنظیم مقاومت هستند و افراد تازه‌کار باید حداقل در یکی‌دو هفته اول از تنظیم مقاومت خودداری کنند.