5- کوهستان ایگر؛ سوییس:
به آلپ میرویم. بسیاری از صخره نوردان نوردواند(The Nordwand)،دامنه شمالی کوهستان ایگر را به دلیل سختی و خطرناک بودن آن میشناسند. پس از فتح شدن این قله در سال 1938 تاکنون این دامنه شمالی، مورد توجه و علاقه بسیاری از صخره نوردانی قرار گرفت که این کوه 3970 متری را دیواره مرگ نام نهاده بودند.
با این وجود، و برخلاف چهره مرگبار خود، این کوه زیبایی دلچسبی نیز دارد و آن خط آهنی است که از تونل وسط کوه عبور میکند.
در مسیر این خط آهن دو ایستگاه قرار دارد که مسافران میتوانند با هربار توقف قطار در این دو مقطع از طریق پنجرهای که روی دیواره کوه نصب شده مناظر بیرونی آن را به وضوح تماشا کنند. این راه آهن به ایستگاهی به نام جونگفروجوک، مرتفعترین ایستگاه راه آهن اروپا ختم میشود.
4-کوهستان کانگچنجونگا؛ نپال، هند:
این کوه با ارتفاع هشت هزار و 586 متری خود، سومین کوه مرتفع جهان نامیده شده است.
نرخ حوادث جانی در این کوهستان طی سالهای اخیر به 22 درصد رسیده که منجر شده است "کوهستان پنج گنجینه برفی" برخلاف روال جاری، متاسفانه دارای شمار بالای حوادث منجر به مرگ باشد.
حوادثی که در بیشتر مواقع به دلیل شرایط بد و سخت آب و هوایی آن به وجود آمده اند. این کوه برای اولین بار در سال 1955 توسط یک تیم کوه نورد انگلیسی فتح شد، اما آنها به دلیل احترام به عقاید ساکنان بومی این منطقه که قله را مکانی مقدس می شمردند، آن را به صورت کامل فتح نکرده و چند متری پایینتر از آن را انتخاب کردند. سنتی که از آن روز به بعد توسط دیگر فاتحان این کوه نیز رعایت شد.
3-کوهستان نانگا پاربات؛ پاکستان:
این کوهستان که ارتفاعی هشت هزار و 126 متری دارد، نهمین قله مرتفع جهان بوده و از نظر سعود سومین کوه پر خطر جهان به شمار میرود.
این قله که در رقابت تنگاتنگی با k2 از لحاظ مشکلات فنی صعود است، بخوردار از راههای و مسیرهای باریک و صعب العبوری است که رسیدن به نوک قله را برای کوهنوردان بسیار مشکل و سخت کرده است. بلندترین دامنه این کوهستان تا سطح زمین را میتوان در ضلع جنوبی آن جست، جایی که به دامنه روپال شهرت داشته و ارتفاع آن با کوهپایه بیش از 4600 متر است.
لازم به ذکر است به دلیل مشکلات و سختیهای صعود به قله و به دلیل دامنه خطرناک آن، نام این کوه را " آدم خوار"گذاشته اند.
2-کوهستان کی2؛ پاکستان، چین:
کوهستان کی 2 در سلسله جبال کاراکورام، دومین قله مرتفع جهان با ارتفاع هشت هزار و 611 متر به شمار میرود. این کوه که " کوهستان وحشی" لقب گرفته یکی از خطرناکترین قلههای جهان نیز نام گرفته است.
عبور از یخچالهای پر پیچ و خم، صعود از صخرههای پر شیب و طی کردن مسیری با ستونهای یخی که هر لحظه خطر سقوطی ناگهانی را در بر دارند، ساده ترین راههایی هستند که کوهنوردان را به قله رهنمون میکنند. آمار حوادث مرگبار در این کوهستان بسیار بالا است به نحوی که از هر چهار کوهنورد، تنها سه نفر زنده به قله دست پیدا میکنند.
1-آناپورانا؛ نپال:
خطرناکترین قله جهان، کوهی است که با ارتفاع هشت هزار و 91 متری خود، دهمین کوه مرتفع نامیده شده است.
آناپورا که آنرا الهه برداشت محصول نیز مینامند برای اولین بار در سال 1950 فتح شد و از آن زمان تاکنون 130 کوه نورد دیگر نیز موفق به رسیدن به نوک قله آن شدند.
با این وجود کشته شدن 53 کوه نورد در مسیر صعود به این قله نرخ حوداث مرگبار در آن را به 40 درصد رساند، که در این بین آناپورا را تبدیل به خطرناکترین کوهستان جهان کرد.
