اين تيم منتخب بدين شرح است:
* دروازهبان:
ريچارد كينگسون (غنا) ـ هر جام جهاني به بازيكنان اين شانس را ميدهد كه براي تيمشان بدرخشند و به عنوان مهرهي كليدي تيمشان خود را مطرح كنند. دروازهبان سوم تيم ويگان اتلتيك نمايش قدرتمندي در قالب تيم ملي غنا ارائه داد. او بيشترين واكنشها را در بين دروازهبانان جام از خود نشان داد.
* مدافعان:
مايكون (برزيل) ـ در تورنمنتي كه براي برزيليها بسيار نااميد كننده بود، مايكون تنها بازيكني بود كه توانست نمايشش را بهبود بخشد. مدافع انرژيك تيم ملي برزيل همچنان براي گلي كه از زاويه بسيار تنگ به كره شمالي زد، در يادها خواهد ماند.
جرارد پيكه (اسپانيا) ـ براي تيمي كه روند بازياش بر روي پاس ميچرخد بخش بزرگي از موفقيت تيم را بر دوش خود داشت و مانع از اين شد كه تيمش بيش از دو گل در اين تورنمنت دريافت كند.
كارلس پويول (اسپانيا) ـ مانند پيكه، پويول بخشي از قلب دفاع سرسخت اسپانيا بود. در حالي كه ضربه سر تماشايي او در مقابل آلمان كه منجر به صعود اسپانيا به فينال شد، در پايان جام به ياد ميماند.
فيليپ لام (آلمان) ـ بازوبند كاپيتاني را بعد از مصدوميت ميشائيل بالاك، به بازو بست و براي پس دادن آن بعد از پايان جام نيز اظهار بيميلي كرده است.
* هافبكها:
ژاوي (اسپانيا) ـ بازيساز بزرگي كه پاس دادن به عادت او تبديل شده و به طور فوقالعادهاي به بالاترين حد استاندارد رسيده است. ژاوي در مركز بازي منظم و با پاسكاري فراوان اسپانيا قرار داشت كه تسلطش بر توپ و قدرت حفظ آن مثالزدني بود.
باستين شواين اشتايگر (آلمان) ـ اگر قرار بود جايزهاي براي بازيكني كه بيشترين جابهجايي را در زمين داشت در نظر ميگرفتيم مطمئنا اين جايزه به شواين اشتايگر تعلق ميگرفت. اما لوئيس فان خال، سرمربي بايرن مونيخ انتقال موفقيتآميزي براي باستين از پست بال كناري به هافبك مركزي انجام داد.
وزلي اسنايدر (هلند) ـ هافبك مو تراشيدهي هلند عمل رئال مادريد براي فروشش را احمقانه جلوه داده است. در ابتداي فصل به سري A نقل مكان كرد و قهرمان ليگ و جام حذفي ايتاليا و همچنين ليگ قهرمانان اروپا شد. او يك بازيساز، نظم دهنده و تهديد واقعي است.
آندرس اينيستا (اسپانيا) ـ شيوه بازي اسپانيا بدون حضور اينيستا شكل خاص خود را ندارد. او عاشق نفوذ از كنارهها و خالي كردن فضا در سريعترين زمان ممكن است كه همتيميهايش را در موقعيت خوبي قرار ميدهد. او يك كابوس براي مدافعان حريف است.
* مهاجمان:
ديگو فورلان (اروگوئه) ـ مهاجم 31 سالهاي كه همزمان با بالا رفتن سنش بهتر و بهتر شده است و جايزه توپ طلاي رقابتها را نيز به خاطر همين عملكردش دريافت كرد. قدرت شوتزني او از فاصلههاي دور بسيار خطرناك بود. او اكنون مهمترين عنصر تهاجمي بهترين تيم قاره آمريكاي جنوبي حاضر در تورنمنت بود.
داويد ويا (اسپانيا) ـ چه به عنوان مهاجم نوك و چه به عنوان مهاجم كناري، جابهجاييها، جايگيريها و استارتهاي او، او را بزرگترين تهديد تهاجمي با 5 گل زده در اين جام لقب دادند.
* ذخيرهها:
مانوئل نوير (آلمان)، سرخيو راموس (اسپانيا)، ديگو لوگانو (اروگوئه)، جيوواني فان برونكهورست (هلند)، آرين روبن (هلند)، توماس مولر (آلمان) و ميروسلاو كلوزه (آلمان)
