بنا بر این گزارش، شاید این از بخت بد این بازیكنان بود كه «كیم جونگ ایل»، رهبر كرهشمالی در اقدامی بیسابقه تصمیم گرفت كه مسابقه فوتبال كرهشمالی و پرتغال بهطور زنده در این كشور پوشش داده شود.
تا پیش از این، مردم كرهشمالی اجازه تماشای زنده مسابقات فوتبال را نداشته و در صورت پیروزی تیم این كشور در برابر حریف، این مسابقات با تاخیر زمانی پخش میشد. گزارشگر این مسابقه بعد از اتمام بازی گفت: «پرتغال بازی را برد و اكنون چهار امتیاز دارد؛ پخش زنده تلویزیونی ما همینجا به پایان میرسد.»
بعد از این بازی، تلویزیون تصاویری از كارگران و مهندسانی كه در حال ستایش كیم بودند را پخش كرد. «مون كی نام»، سرمربی پیشین تیم ملی فوتبال كرهشمالی كه در سال 2004 میلادی از این كشور فرار كرد، در جمع خبرنگاران گفت: «چنانچه بازیكنان فوتبال برنده شوند، خانههای جدید و بزرگ بهعنوان پاداش به آنها و مربی تیم داده میشود ولی در صورت باخت به معادن ذغالسنگ فرستاده میشوند.»
«كیم جونگ هون»، سرمربی فعلی تیم فوتبال كرهشمالی نیز در اینباره گفت: «موفق نشدیم به هدفمان برسیم به همین دلیل از مردم عذرخواهی میكنم. فكر نمیكنم كه مجازاتی در انتظار ما باشد»
برخی گزارشها حاكی است كه تعدادی از اعضای تیم ملی فوتبال كرهشمالی در سال 1966 میلادی، بعد از آنكه نتوانستند برتری 3 بر صفر خود مقابل پرتغال را در مسابقات یك چهارم نهایی حفظ كنند به اردوگاههای كار اجباری فرستاده شدند.
