تا زمین در گردش و تا آسمان در چرخش است / یاد یاران چون شما بر قلب ما آرامش است

بنویس نام مرا در کف دستت ای دوست، تا به هنگام قنوتت نبری از یادم

در خلوت من جز تو کسی راه ندارد / رخسار فریبای تو را ماه ندارد / هرگز نکنم جز تو به اندیشه ی دیگر / افسوس که عشقم به دلت راه ندارد

ای که فصل خزان بینی مرا با پشت خم، این زمستان را مبین، ما هم بهاری داشتیم، این نیز بگذرد

دوستی قطره ی اشکی است که در معبد عشق هر کجایش بچکد مهر وفا روید

فدایت ای گل زیبای هستی / نمیدانم کجا بی من نشستی / قشنگی های دنیایم تو هستی / یگانه گنج فردایم تو هستی

باید آهسته نوشت، با دل خسته نوشت، با لب بسته نوشت، گرمو پر رنگ نوشت، روی هر سنگ نوشت، تا بخوانند همه که اگر عشق نباشد دل نیست!

تو که بهترینی، تو که واسه من دلیل بودنی / دوستت دارم حتی اگه تو عاشقی جر بزنی

پشت نگاهم نگاهی است که از فراسوی زمان و مکان تو را انتظار میکشد، تمامی من خواهشی است که لحظه به لحظه تنها تو را فریاد میزند

غم اگر روزی مثل باران بارید و دل شیشه ایت را از پس پنجره ی عشق زمین خوردو شکست، با نگاهتبه آسمان چتر شادی باز کن و بگو خدا هست هنوز

هر وقت بغضت گرفت صدام کن، قول نمیدم آرومت کنم اما پا به پات گریه میکنم

به او گفتم غمگین ترین ترانه را برایم بخوان، چشمهایش را بست و آرام آرام گریست

اگر روزی کنم معنا، معمای نگاهت را / به دنیایی نمی بخشم خیال چشم ماهت را

دوثت دارمو با (ث) نوشتم که بدونی ثانیه ها را به امید دیدار طی میکنم

حرف های ما هنوز ناتمام، تا نگاه میکنی وقت رفتن است، باز هم همان حکایت همیشگی، بیش از آنکه باخبرشوی لحظه ی عزیمت تو ناگزیز میشود، دریغ و حسرت همیشگی ناگهان چقدر زود دیر میشود

من ساده و بی رنگم / من عاشق دل تنگم / صدبار بزن قطع کن / من عاشق تک زنگم

از دیروز به دنبالت دویدم و به امید دیدارت به امروز رسیدم ولی افسوس! افسوس که تو به فرداها سفر کردی

گر بدام پشت پلکم خانه ی توست / بخوابم تا قیامت چون دلم دیوانه ی توست

قلب تو زندان و من زندانیش / عشق تو حج است و من قربانیش

آرام ترین تپش قلبم را تقدیمت میکنم تا بدانی که آرام بخش تمام وجودم هستی

بهت نمیگم دلمی چون پر از غمه، نمیگم گلی چون عمرش کمه، نمیگم چشامی چون واست کمه، بهت میگم خودتی چون از تو بهتر کسی نیست!

هنوز هم زیباترین آوای دنیا برایم شنیدن خنده های توست، هنوزم هم زیباترین طلوع برایم طلوع چشمان زیبای توست، هنوز هم غم انگیزترین اتفاق برایم صورت اندو ناک توست، هنوز هم آغوشت برایم مقدس است و دستانت زندگی بخش جان است، هنوز هم در کوچه های خلوت عاشقی، در میان سکوت بوسه هایمان زندگی میکنم، شاید رهگذری مژده ای از رویای ماندگار و عشق جاودانه ام ،به همراه بیاورد