بي شک اين خبر براي مرداني که ترجيح مي دهند به جاي کمک کردن در کارهاي خانه، بقاي زندگي خود را با خريد يک هديه تضمين کنند چندان خوشايند نيست.

اين محققان به منظور دستيابي به اين نتايج سه هزار و 500 زوج انگليسي داراي فرزندان متولد شده در دهه 70 را مورد بررسي قرار دادند و از آنها سئوالات دقيقي در مورد انجام کارهاي خانه ، نگهداري از بچه ها زماني که آنها زير پنج سال داشتند و خريد خانه پرسيدند.

اين بررسي ها نشان داد که بيش از نيمي از مردان هيچ کاري در خانه انجام نمي دادند. در حالي که يک چهارم مصاحبه شوندگان اظهار داشتند که حداقل دو مورد از اين تکاليف را انجام مي دادند. يک چهارم بقيه نيز حداکثر سه يا چهار مورد از اين کمک ها را مي کردند.

نتايج اين بررسي ها حاکي از آن است که حدود هفت درصد از زوجهاي شرکت کننده پيش از آنکه فرزندان آنها به سن 10 سالگي برسد از هم جدا شدند و 20 درصد از زوجها نيز تا پيش از رسيدن تولد 16 سالگي فرزند خود جدا شده بودند.

ساير مرداني که در کارهاي خانه به ويژه نظافت و نگهداري از فرزندان به همسر خود کمک مي کردند ازدواج پايدارتري داشتند.

اين محققان در اين خصوص توضيح دادند:«خطر طلاق در بين مادراني که بيرون از خانه کار مي کنند زماني که مرد در کارهاي خانه کمک و از بچه ها مراقبت مي کند تا حد چشمگيري کاهش مي يابد (آمار طلاق در بين زناني که بيرون از خانه کار مي کنند بسيار بالا است). در حالي که ازدواج هايي که در آن پدر کار نمي کند و تمام وقت خود را به کارهاي خانه اختصاص مي دهد به همان پايداري ازدواج هاي سنتي است که در آن مرد بايد بيرون از خانه کار کند و زن بايد به کارهاي خانه رسيدگي کند».

نتايج اين تحقيقات نشان مي دهد با توجه به اينکه انتظارات و توقعات زنان و مردان از سال 1975 تاکنون تغيير کرده است ميان رفتار شوهران و ثبات زندگي زناشويي يک ارتباط مستقيم وجود دارد.