دود اگر بالا نشيند ، کسر شان شعله نيست
جاي چشم ابرو نگيرد ، گرچه او بالاتر است . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
به چه آيد اين دل من که کسي نگاه دارد / نه به درد آشنايي نه به دلي راه دارد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
خداوندا ، تو گفتي که در قلب شکسته خانه داري
شکسته قلب من ، جانا به عهد خود وفا کن . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اگر به سويت اين چنين دويده ام / به عشق  عاشقم ، نه بر وصال تو
به ظلمت شبان بي فروغ من / خيال عشق خوشتر از خيال تو . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
روز را خورشيد ميسازد و روزگار را ما
ما را قلب زنده نگه ميدارد و قلب را عشق
پس زندگي را عاشقانه بساز . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
در تنهايي ام به اين مي انديشم که در تنهايي اش به من مي انديشد ؟

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
اگر صد بار دلم را بشکند دوست ، دل شکسته من خانه اوست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
رسم اين شهر عجيب است ، بيا برگرديم / قصد اين قوم فريب است ، بيا برگرديم
آن که يک روز دل به نگاهش داديم / خنده اش سرد و غريب است ، بيا برگرديم
عشق ، بازيچه شهر است ولي در ده ما / دختر عشق ، نجيب است ، بيا برگرديم . . .