گلایل اردلان افزود: «شپش» پوست سر را می‌گزد، بزاق و ترشحات محرك دارد كه موجب خارش قابل توجهی می‌شود و به دنبال خاراندن پوست عوارض گوناگونی مانند زرد زخم ایجاد می‌‌شود.

وی گفت: تقریباً همه افراد با اطلاع پیدا كردن از وجود شپش سر در نزدیكان خود ناگهان دچار احساس خارش سر می‌شوند. بنابراین طبیعی است كه صرفاً وجود خارش كافی نیست و معاینه و بررسی دقیق‌تری باید انجام شود.

رئیس اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت اضافه كرد: شپش سر اغلب با چسبیدن به قاعده مو در سر مخفی می‌‌شود. از نور و گرما نیز گریزان است و غالباً دور از تاج سر قرار می‌گیرد، مشاهده رشك‌های چسبیده به موی سر شك به بیماری را بیشتر می‌كند.

اردلان گفت: لازم است به والدین یادآوری شود كه خیلی از اوقات مراقبان بهداشت مدرسه، آنها را از وجود شپش در دانش‌آموزان مطلع می‌كنند و باید در این مورد كاملاً همكاری داشته باشند.

وی اضافه كرد: شپش سر حشره‌ای بدون بال است كه در سر انسان زندگی و از آن تغذیه می‌كند. شپش سر تقریباً هر 4 ساعت از خون تغذیه می‌كند. دارای 6 پا است و قادر است به مو چنگ بزند، ولی توانایی پریدن ندارد.
رئیس اداره بهداشت مدارس وزارت بهداشت افزود: شانه زدن مو موجب شكستن پای شپش می‌شود و این كار به مرور منجر به مرگ شپش می‌شود. اندازه شپش حدود یك تا 2 میلی‌متر است به عبارت دیگر، ریز، اما قابل مشاهده است.
اردلان گفت: شپش ماده بالغ حدود یك ماه عمر می‌كند و روزانه 4 تا 6 تخم می‌گذارد. این تخم‌ها به مو در نزدیكی پوست سر كه دما و رطوبت مناسب دارد، می‌چسبند و پس از 7 روز شپش‌ها از تخم سر بیرون می‌آورند و طی 3 بار پوسته‌ریزی به شپش بالغ تبدیل می‌شوند.