زندگی سیاه و سفید پستانداران:

بسیاری از پستانداران قادر نیستند رنگی ببینند یا حداقل بسیار جزیی رنگی می‌بینند زیرا شبکیه چشم آنها از سلول‌های حساس به نور یا فوتورسپتورها تشکیل شده است.این سلول‌ها همگی از یک نوع پیگمنت تشکیل شده‌اند که اکثر آنها رنگ آبی و سبز را جذب می‌کنند.این یعنی گاو وحشی، موش و خرگوش قادر به تشخیص قرمز و سیاه از هم نیستند.چشم انسان غیر از سلول‌های حساس به نور از 3 نوع سلول دیگر هم تشکیل شده است.هر یک از این سلول‌ها قادر به جذب یک رنگ خاص با طول موج مشخص هستند.در واقع سلول‌های حساس به نور آبی با طول موج کوتاه، حساس به نور سبز با طول موج متوسط و حساس به نور قرمز با طول موج بلند وجود دارد.به همین دلیل می‌توانیم دنیا را رنگی ببینیم.برای انسان‌ها رنگی دیدن دنیا مهم است اما رنگ برای بسیاری از حیوانات اهمیت ندارد.در واقع برای بسیاری از حیوانات دیدن حرکات مهم‌تر از دیدن دقیق اشیا و رنگ آنهاست.گاو وحشی قبل از آنکه پارچه و رنگ قرمز آن را تشخیص دهد، حرکات تند را می‌بیند. در واقع گاو نه تنها رنگ را تشخیص نمی‌دهد بلکه تار هم می‌بیند.

میوه بخورید تا بهتر ببینید:

فکر می‌کنید بین حیوانات کدام یک قادرند رنگی ببینند؟ حشرات؟! در واقع این حیوانات رنگ‌های ماورای بنفش را می‌بینند و قادر به تشخیص رنگ قرمز نیستند.از میان مهره‌داران تنها سگ، اسب، ماهی‌های ریز، لاک‌پشت، غوکان و مارمولک قادر به دیدن دنیای رنگی هستند البته درصد جزیی! برخی حیوانات مانند سنجاب و پستانداران عالی به دلیل تغذیه بهتری که دارند، بهتر می‌بینند.در واقع مصرف میوه و سبزیجات به دید بهتر کمک خواهد کرد.

باز گردیم به سوال اول پس چرا گاوبازان با آنکه می‌دانند گاو رنگ قرمز را تشخیص نمی‌دهد مدام پارچه قرمز را جلوی گاو تکان می‌دهند؟ اصلا چرا رنگ قرمز انتخاب شده است؟ نکته بسیار ساده است.در واقع این حیوان نیست که با دیدن رنگ قرمز به هیجان می‌آید.تنها حرکات شدید پارچه است که گاو را عصبانی می‌کند.در واقع این انسان است که نسبت به رنگ قرمز هیجان نشان داده و به شور و شوق می‌آید.