یك اتوبیوگرافی كامل و با جزئیات درباره مشهورترین چهره فرانسه در زمینه طراحی مد كه به پشتوانه خلاقیت و اعتمادبه نفساش مبدل به شخصیتی جهانی در این حوزه شد. كوكو قبل از شانل تصویری اسنادی از شخصیتی واقعی به دست میدهد و فیلمساز میكوشد تا در عین واقعگرایی، نگاه شاعرانه خود را نیز حفظ كند.
استقبال منتقدان و محافل هنری نشان از توفیق آنه فونتین در آخرین ساختهاش دارد كه نامزد دریافت جایزه بهترین فیلم خارجی از نگاه منتقدان به عنوان یك درام سرشار از ظرافت و باریكبینی شد. كارگردان «كوكو قبل از شانل» لطافت روحی زنی هنرمند را با تسلط و توانایی به تصویر كشیده است.
كوكو شرح زندگی تواناترین زن در رابطه با مد قرن بیستم است. این فیلم به كارگردانی و بازنویسی آنه فونتین آمیختهای از حس بیگناهی و همدردی را به تصویر میكشد و به گونهای ترسیمكننده زنی جاهطلب و سختكوش است. آنچه در رابطه با بازی قدرتمند آدری تاتو خودنمایی میكند قدرت چشمان او در انتقال احساساتش است.
آنه فونتین قهرمان داستانش را با ظاهری غیر معمولی كه از همه قراردادهای اجتماعی در زمان خودش فاصله گرفته نمایش میدهد؛ زنی متفاوت با لباسهایی ساده و كلاههای معمولی ولی با نگاهی زیرك و استعدادی بینظیر در خیاطی كه بیرقیبترین زن دنیای مد میشود. كوكو در فیلم نمادی از خلاقیت است؛ زنی كه در پشت ابرهای دود سیگارش دنیا را از دریچه واقعگرایی مینگرد. او نمیدانست كه با نفوذترین نماد مد قرن بیستم خواهد شد.
كوكو با طراحی كلاه شروع كرد تا مقداری پول به دست آورد و همه تلاش خود را كرد تا زندگی خود را بهبود بخشد. روحیه استقلالطلبانه كوكو او را به شهرت رساند. آدری تاتو، بازیگر نقش كوكو میگوید:«بازی در این فیلم در زندگی شخصی من تاثیر بسیاری گذاشت و بعد از آن دید من به زندگی خلاقانه و همراه با حس كنجكاوی شد.
شانل با چشمان تیز بین خود نوآوری را وارد عرصه دنیای مد كرد». او میگوید:«من در ابتدا با شخصیت كوكو آشنا نبودم فقط میدانستم كه او پدید آورنده مارك شانل است. من علاقه زیادی به زندگی او دارم و اینكه چگونه توانست راه پیشرفت را طی كند. وقتی فكر میكنم كه بازیگر نقش بینظیرترین زن در دنیای مد هستم برایم خیلی جذاب است. من به آسانی با شخصیت او در طول فیلم خو گرفتم.»
تاتو در این فیلم به خوبی شخصیت واقعی كوكو را به نمایش میگذارد. تلالو و زیركی چشمان او یكی از اثرگذارترین بخشهای بازی او در فیلم است. در طبیعت وجود كوكو تمایل به آزادی و استقلال شخصی وجود داشت و او این خصوصیت خود را در طراحی لباسهایش نیز به كار میبرد. طراحیهای لباس او به نوعی سنت شكنی مدهای پرزرق و برق قدیمی و پیشبرد مد به سمت لباسهای ساده و راحت است.
شاید ظاهر كوكو در فیلم مانند مجسمه باشد ولی در پس این كالبد، روحی هنرمند و حساس با ظرافتهای بینهایت زنانه پنهان شده است. این عقیده آنه فونتین در رابطه با شخصیت كوكو در انتهای فیلم است. این فیلم به گونهای هنرمندانه تصویری از تلاش و داستانی عاشقانه است كه با پایانی تلخ و شیرین آغازی دوباره است.
