تورم چشم، شکلي از "ادم" (خيز) است ‌که معمولا ناشي از تجمع مايع است.در حاليکه ميزاني از پف‌کردگي چشم ممکن است در يک فرد خاص طبيعي باشد،عواملي مانند سن و خستگي ممکن است تورم اطراف چشم را بارزتر کند.

تورم اطراف چشم بلافاصله پس از بيدارشدن ممکن است بارزتر باشد که شايد به علت پخش شدن مجدد مايعات بدن به علت نيروي جاذبه در هنگام دراز کشيدن باشد.

* شايع‌ترين علت تورم زير چشم آلرژي است که ممکن است موضعي (حساسيت به تماس) يا عمومي (آنژيوادم يا يا به همراه رينيت آلرژيک)، يا شالازيون باشد.

* علل کمتر شايع التهابي و عفوني پف‌کردگي چشم از جمله شامل التهاب پلک (بلفاريت)، التهاب ملتحمه چشم (کنژکتيويت)، التهاب حدقه چشم (سلوليت) مي‌شوند.

* علل کمتر شايع غيرالتهابي پف‌کردگي چشم شامل افتادگي چربي حدقه چشم،در رفتگي پلک چشم، کم‌کاري غده تيروئيد و تجمع مايع در بدن (‌براي مثال در بارداري و بيماري‌ قلبي و کليوي) است.

پف‌کردگي چشم از جمله به اين علل ممکن است رخ دهد:

مونونوکلئوز:‌ اين بيماري ويروسي باعث تورم و پف‌کردگي پلک فوقاني مي‌‌شود. پف‌کردگي چشم در مراحل اوليه اين بيماري رخ مي‌‌دهد.

زياد خوابيدن/ محروميت خواب: به هم خوردن چرخه‌هاي خواب شايع‌ترين علت پف‌کردن چشم است.

تجمع مايع: بسياري از عوارض و بيماري‌ها (از جمله بارداري و تغييرات هورموني حين قاعدگي) ممکن است به تجمه مايع،به خصوص در بافت‌هاي زيرپوستي بينجامند.اين عوارض مي‌تواند باعث شوند تورم اطراف چشم که از قبل وجود داشته است،بارزتر شود.

رژيم غذايي: مصرف زياده از حد نمک ممکن است به تجمع مايع در بدن بينجامد و به پف‌کردگي چشم‌‌ها منجر شود.

سيگار: سيگار از راه ايجاد استرس، خستگي و تغييرات هورموني به تجمع مايع در بدن و پف‌کردگي چشم‌ها منجر شود.

آلرژي: واکنش‌هاي آلرژي در بدن ممکن است به نشت مايع در بستر مويرگي زيرپوستي و تورم صورت و همچنين تورم اطراف چشم‌ها بينجامد.

بيماري‌هاي پوستي: پف‌کردگي چشم‌ها ممکن است عارضه جانبي برخي از بيماري‌هاي پوستي مانند درماتيت (التهاب پوست)‌ باشد.در ماتيت پوست صورت ممکن است به حساسيت پوست صورت و تورم آن از جمله تورم اطراف چشم منجر شود.

پيري طبيعي: هنگامي که سن فرد بالا مي‌رود، پوست اطراف چشم نازک‌تر مي‌شود و ممکن است دچار تورم يا افتادگي شود.

گريه‌‌کردن: نمک درون اشک چشم ممکن است به تجمع مايع در پوست اطراف چشم و پف‌کردگي چشم منجر شود.

کم‌کاري تيروئيد: پف‌کردگي صورت و تورم بافت‌هاي حدقه چشم ممکن است به علت تجمع دو ماده شيميايي - موکوپلي‌ساکاريد اسيد هيالورونيک و سولفات کندروايتين- در کم‌کاري تيروئيد رخ دهد.

التهاب حدقه چشم (سلوليت پره‌اربيتال): التهاب و عفونت پلک و بخش‌هايي از پوست اطراف چشم باعث پف‌کردگي چشم مي‌شود.

خطرات
پف‌کردن چشم معمولا تنها يک مشکل موقتي زيبايي است.اما پف‌کردن شديد و مداوم ممکن است نشانه‌اي از يک بيماري زمينه‌اي جدي‌تر باشد.

درمان و پيشگيري

در افرادي که مستعد پف‌کردگي چشم هستند،‌تغييرات رژيم غذايي و سبک‌ زندگي (تحت نظر پزشک) ممکن است به کاهش احتمال تورم کمک کند.کمپرس سرد چشم هم ممکن است به يک علاج کوتاه‌ مدت باشد.

* قابض‌‌هاي طبيعي مانند خيار خردشده هم مي‌توانند به طور کوتاه‌مدت اين عارضه را برطرف کنند.

* بالابردن سر هنگام خواب ممکن است از پخش مجدد مايع به علت نيروي جاذبه پيشگيري کند.

* رژيم غذايي کم‌ کربوهيدرات با پيشگيري از تجمع مايع به پيشگيري از پف‌‌کردگي چشم کمک کند.خوردن غذاهاي غني از ويتامين به خصوص ويتامين A، C و E ممکن است به کاهش پف‌کردگي چشم کمک کند.