یکی از نکات جذاب فیلم نامه نویسی چاردیواری به سرانجام رسیدن به موقع و زود هنگام داستانک‌های موجود آن بود، به تعبیری اتفاقات پیش افتاده بدون هیچ گونه کش و قوس اضافی و وقت تلف کردن‌های بی مورد به موقع تمام می‌شد و به این ترتیب بیننده خسته نمی‌شد و با سریال ارتباطی بهتر برقرار می‌کرد. وجود اتفاق‌های متعدد و ماجراهای گوناگون و روایت چندین سرنوشت متفاوت به طور موازی باعث روند جذابی در داستان گویی شده و تماشاگر را جذب کرده بود. به طور کلی شگردهای فیلم نامه نویسی موجود به خوبی به کار رفته و کلیت کار را تاثیرگذار کرده بود و در آخر می‌توان گفت سعید آقاخانی و محسن طنابنده کارشان را خوب انجام داده بودند.

چهره تاثیرگذار سریال چاردیواری

یکی از مشترکات سریال‌های نوروزی امسال وجود یک چهره تاثیرگذار بود، البته این مقوله همیشگی بوده و در بیشتر آثار تصویری عمومیت دارد اما در آثار مناسبتی نوروز به صورتی بود که بار طنز و کمدی سریال بر دوش یک فرد بود و به تعبیری بیننده به شخصیت و بازی یک فرد شاخص بیشتر می‌خندید. در چاردیواری این بار موضوعی بر عهده شخصیت پدر نادر بود که با بازی فوق العاده و غیر قابل انکار آتیلا پسیانی به حد اعلای خود رسیده بود. آتیلا پسیانی بعد از بازی در رستگاران و همکاری با سیروس مقدم این بار نیز در اثر کمدی او حضور پیدا کرد. اگر چهره، بازی و حضور پسیانی را در رستگاران به خاطر داشته باشید به قدرت فوق العاده و بازی انعطاف پذیر او در چاردیواری پی خواهید برد. او با خلق لحظات و موقعیت‌های کمدی و ارائه طنزی رفتاری نبض سریال را در دست داشت. البته شاید لهجه داشتن آقا تقی (پدر نادر) و حساسیت‌های قومی ‌و موقعیتی، گاهی اوقات موجب رنجش شود، اما باز هم ایرادی بر بازی پسیانی وارد نیست و اگر مفهوم و معنای واقعی طنز در بین عموم جامعه جا بیفتد و به خوبی درک شود، این نکته سنجی‌ها و خرده گیری‌ها به حداقل خود می‌رسد و کمدی شکلی عمیق تر به خود می‌گیرد، هر چند که این سطحی نگری‌های موجود بازخورد عملکردهای بی ارزش متولیان عرصه طنز است. آتیلا پسیانی با پیشینه با ارزش و قابل توجه اش در عرصه‌های مختلف و ارائه کاراکترهای متنوع و به دست آوردن تجربه‌های مختلف می‌داند چگونه تمام داشته‌هایش را در راستای کاراکتر و داستان به کار ببرد.

نکاتی که می‌توانست مثبت باشد

* استفاده از شاخص‌های کلیشه ای و تکراری: وجود موقعیت‌ها و نشان‌هایی چون خانه‌های پرجمعیت با چندین خانواده و داشتن کارهای کاذب و گروهی و داشتن زندگی با صفا در عین نداری موقعیتی است که بارها به عناوین مختلف در قالب‌های متفاوت دیده ایم.

* بازی تکراری امیر جعفری و وجود کاراکتری آشنا چون نادر: شخصیتی چون نادر که تمام بدشانسی‌ها و اتفاقات بد برایش رخ می‌دهد را خیلی دیده ایم و به خوبی با این نوع تیپ سازی آشنایی داریم، این خلق شخصیت برای قهرمان سریال تا حدودی موجب لو رفتن کلیت سریال شده بود.

* فضای تاریک سریال: فضا سازی‌های موجود در سریال کاملا شبیه به کارهای سیروس مقدم بود، فضایی تاریک و بدون رنگ که مختص به فیلم سازی او و البته ژانر درام و تراژیک است که شاید نرگس و رستگاران را کامل کند، اما با فضای طنز چار دیواری مغایرت داشت.

به طور کلی سریال چار دیواری را می‌توان بیانگر مثل هر چه سنگه پیش پای آدم لنگه دانست؛ اما از آنجایی که سر بی گناه تا پای دار می‌ره ولی بالای دار نمی‌ره سرانجام این گونه فیلم‌ها نیز مشخص است.