دانشمندان پیشنهاد میكنند كه این یافته میتواند منجر به تولید داروهای پاك كننده حافظه شود كه به فرد كمك كند موضوعات و خاطرات خاصی را فراموش نماید.
محققان از مدتها پیش درباره علت یا علل اینكه انسانها چطور چیزی را فراموش میكنند و مكانیسم فراموشی تردید داشتهاند و به دنبال پاسخ این سوال بودهاند كه مثلا چرا خاطرات جدید و كوتاه مدت از ذهن محو میشوند. بر اساس یك فرضیه، این قبیل خاطرات خیلی ساده با ثبات و پایدار نیستند و به مرور زمان ناپدید میشوند.
فرضیه دیگری نیز میگوید؛ در واقع سایر خاطرات جدیدی كه وارد مغز میشوند باعث میگردند كه اطلاعات جدید جای اطلاعات قدیمی را بگیرند. هر دو این دیدگاهها نشان میدهند كه فراموش كردن یك مكانیسم منفعل است اما بر اساس تحقیق جدید به نظر میرسد كه هرگز اینگونه نیست و در واقع این یك سیستم فعال است كه حافظه را پاك میكند. این سیستم كاملا مستقل از مكانیسمهایی است كه حافظه را شكل میدهند.
یی زونگ یك متخصص نوروژنتیك در دانشگاه ستینگوآ در پكن و آزمایشگاه كلداسپرینگ هاربور در نیویورك این پژوهش جدید را انجام داده است. زونگ و دستیارانش با آموزش به مگسهای میوه با دو رایحه مختلف به این كشف دست یافتهاند. محققان در آزمایش روی این حشره متوجه نقش یك پروتئین كوچك موسوم به Rac شدهاند كه در مختل شدن یا فراموش كردن اطلاعات گذشته و قبلی نقش دارد.
محققان دریافتند كه وقتی مقدار این مولكول به طور مصنوعی در نورونها یا همان سلولهای عصبی مگسها افزایش پیدا كند خاطرات جدید سریعتر پاك شده و محو میشوند. زونگ در این باره تصریح كرد: دانشمندان تاكنون عمیقا درك نكرده بودند كه چه مولكولهایی در شكل گیری خاطرات نقش دارند اما با مطالعه روی فاكتورهایی كه با این مكانیسم جدید پاك شده یا تغییر میكنند ما توانستیم اساس مادهای حافظه را شناسایی كنیم.
زونگ افزود: اكنون ما در جریان انجام آزمایشاتی هستیم تا دریابیم كه آیا این مكانیسم در مورد حافظه بلند مدت نیز میتواند كارآیی داشته باشد؟
بنابراین Rac یا مولكولهای مرتبط با آن میتوانند بعنوان اهدافی برای تولید داروهایی كه حافظه را پاك میكنند كارآیی داشته باشند. مهمتر اینكه از این داروها میتوان برای زدودن و پاك كردن خاطرات بد و یادآور مصیبتها و اتفاقات ناخوشایند كه بسیاری منشا ابتلا به بیماریهای جسمی و بویژه روانی هستند، استفاده كرد.
جزئیات این تحقیق در مجله «سلول» منتشر شده است.
