بر این اساس، اقتصاد خانواده اینگونه ایجاب می کند که مصارف به ساعات کم باری یا حداکثر میان باری انتقال یابد تا بتوان مبلغ کمتری را برای برق مصرفی پرداخت کرد.

در این راستا یکی از روشهای مدیریت این موضوع استفاده از کنتورهای سه زمانه است. این کنتورها براساس برنامه ریزی انجام شده، هزینه برق مصرفی را براساس کیلووات ساعت در سه زمان مذکور محاسبه می کنند.

در عین حال، با توجه به اینکه تعرفه بهای برق در هر یک از زمانها دارای تفاوتی چشمگیر است، لذا برنامه ریزی برای استفاده بیشتر از انرژی برق در ساعات کم باری، تامین کننده منافع مشترک خواهد بود.

براساس قانون، بهای برق مصرفی در ساعات میان باری به صورت معمولی و منطبق بر مصوبات اعلام شده محاسبه می شود اما قیمت برق در ساعات اوج بار، به ازای هر کیلووات ساعت 2.5 برابر بیش از زمان معمولی است. از سوی دیگر، بهای انرژی برق مصرف شده در ساعات کم باری، 75 درصد کمتر از قیمت پایه محاسبه شده در زمان میان باری است.

به عبارت دیگر، اگر بهای هر کیلووات ساعت برق مصرفی 160 ریال (مطابق با قیمت های تکلیفی فعلی) باشد، مبنای محاسبه یک کیلووات ساعت برق مصرف شده در ساعات اوج بار 400 ریال و در زمان کم باری حدود 53 ریال است. این تفاوت قیمت، خود عاملی برای سوق دادن مصرف کنندگان به سمت مدیریت مصارف خود و سوق دادن آن به سمت مصرف در ساعات کم باری و میان باری است.

بر همین اساس هر مشترک می تواند با برنامه ریزی در زمان استفاده از وسایل برقی، هم منافع مادی خود را بعد از اجرای قانون هدفمند کردن یارانه ها تضمین کند و هم از هدرروی این نعمت خدادادی جلوگیری کند.

*در نیمه اول هر سال، ساعات کم باری در شبانه روز از 23 تا 7 صبح (به مدت 8 ساعت)، ساعات میان باری از 7 صبح تا 19 ( به مدت 12 ساعت) و ساعات اوج بار از ساعت 19 تا 23 (به مدت 4 ساعت) است.

*در نیمه دوم سال، ساعات کم باری در شبانه روز از 5 صبح تا 17 (به مدت 12 ساعت)، ساعات میان باری از 17 تا 21 ( به مدت 4 ساعت) و ساعات اوج بار از 21 تا 5 صبح ( به مدت 8 ساعت) است.

در حقیقت با کنتورهای فعلی، اگر مشترکی در ساعات اوج بار مصرف خود را کنترل و به ساعات میان باری یا کم باری منتقل کند، به طور قطع قیمتی یکسان با مشترکی می پردازد که بیشترین مصارف خود را به ساعات اوج بار منتقل می کند.